Αρθογραφία από τον δημοσιογράφο κ. Βαλαβάνη στο Documento για υπόθεση του Γραφείου
Το άρθρο από 12.5.2026 τιτλοφορείται "Στα κάγκελα για τη δυσοσμία οι Κερκυραίοι" και έχει ως εξής:
Ο βιολογικός καθαρισμός στην περιοχή των Σιναράδων της κεντρικής Κέρκυρας που θα εξυπηρετούσε τα χωριά της περιοχής (διατυπώθηκε πρώτη φορά ως ανάγκη το 1999) φτιάχτηκε την περίοδο 2003-04 και έως και το 2023 παρέμενε… ανενεργός. Σήμερα, ύστερα από 27 χρόνια, από τα έντεκα χωριά που θα έπρεπε να εξυπηρετούνται σύμφωνα και με τη μελέτη περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων (ΜΠΕ), η εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων (ΕΕΛ) μόλις καλύπτει τις ανάγκες των Εργατικών Κατοικιών στον Αγιο Ιωάννη που βρίσκονται μακρύτερα από όλους τους οικισμούς. Μάλιστα, η έναρξη της λειτουργίας του βιολογικού το 2023 δεν ήταν απλά προβληματική, αλλά, όπως φαίνεται και από φωτογραφίες, έχει δημιουργήσει περιβαλλοντικά ζητήματα, με τους κατοίκους να κάνουν λόγο για μια μόλυνση που φτάνει έως την παραλία Γιαλισκάρι.
Ο Σπύρος Αλαμάνος, ο οποίος μαζί με άλλους πέντε κατοίκους της περιοχής προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) τον Ιούλιο του 2023 εναντίον της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) με συνήγορό του τον Παναγιώτη Γαλάνη, εξηγεί στο Documento: «Η κατάσταση σήμερα δεν είναι απλώς προβληματική, είναι προσβολή για την κοινωνία και το περιβάλλον. Εχουμε μια εγκατάσταση που λειτουργεί εκτός προδιαγραφών και κατά παράβαση των εγκεκριμένων περιβαλλοντικών όρων, με σαφείς ενδείξεις παράνομης διάθεσης λυμάτων. Ο αγωγός εκροής, παρά τις αλλεπάλληλες "πρόχειρες" παρεμβάσεις της ΔΕΥΑΚ μετά από πίεση των κατοίκων, συνεχίζει να διοχετεύει λύματα επιφανειακά. Η καταβόθρα έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και τα λύματα καταλήγουν ανεξέλεγκτα σε αγρούς και ρέματα μέχρι το Γιαλισκάρι. Η μέθοδος επεξεργασίας που προβλέπει η μελέτη δεν έχει καν εγκατασταθεί πλήρως. Αντί για σύγχρονη περιβαλλοντική υποδομή, έχουμε μια εστία ρύπανσης, θορύβου και δυσοσμίας, με 110 dB μέσα στη μονάδα και συνεχή όχληση σε μεγάλες αποστάσεις. Ολα αυτά για ένα έργο που σχεδιάστηκε να εξυπηρετήσει έναν οικισμό οκτώμισι χιλιόμετρα μακριά και κόστους 2 εκατ. ευρώ. Γι' αυτό προσφύγαμε στο ΣτΕ, απέναντι σε μια μελέτη γεμάτη παρατυπίες και προχειρότητες και μια διοίκηση που επέλεξε να προχωρήσει για να συγκαλύψει τις κυβερνητικές αστοχίες στις Εργατικές Κατοικίες».